6ام اسفند،نم نم باروون

سلام سلام
اووو چقدرررر نیومدم من😐
اخه ادم اینقد بی ذوق جشن فارغ التحصیلی گرفتیمااا بعد نیومدم چیزی بنویسم تاااا الان
حقیقتش امشب حاال نوشتن داشتم،حیفم اومد ثبتش نکنم
توی خواب جشن بودم ک ویدیوکنفرانسی از خانوم دکتر پخش شد و بعد اون تبدیل به یه خانومی نااشنا شدن ک از بین خونه هایی ک میونشون اب بود،به سرعت شنا میکردن
منم خیلی جدی و مصمم داشتم خیلی با روح سبکی با سرعت توی اب شنا میکردم و میجهیدم روبه جلو
نمیدونم با اون همه عجله کوجا میرفتم😅
خلاصه ک یهو صدای درینگ درینگ ساعت گوشی بیدارم کرد و دیدم روی تخت ولو شدم
مجموعا از خوابم حس سبکی و رهایی گرفتم ک خیلی خوب بود
زودی اماده شدم و رفتم ازمایشگاه و علی رو دیدم نشسته،زانوی غم بغل گرفته ک دکتر انتظاری نیومده و کارم مونده واس یه هفته دیگ
وای این خبر تریگر شروع احساسات منفی واسم شد
تی ال سی هامو از ستون کلرم گرفتم و دیدم ای وااای من محصولم مقدارش خیلییی کمه و اون ماده ای ک بهش امید داشتم،ماده اولیه بوده و نفتو،زهی خیال باطل
دومین موج منفی از زیر لامپ یووی با دیدن تی ال سی ،سرازیر شد
گوفتم ولش کن جهنم برم سر ستون سوم فنولمو برداشتم میبینم یه عالمه رسوب داده ک حل نمیشه
باز بازده کممم،نمیخااام
از طرفی سیلیکای ستون دانشکده رو به پایان رسوندم خداروشکر
دیگ خیالم راحت شد چیزی نداریم😐
سومین تیر ک تیرخلاصی بود همین شد،هییییی خدا
توی ازمایشگاه تنها بودم و توی فکر ک چرا یگان نمیاد یه همفکری کنیم ببینیم باید چیکار کرد
ک دیدم اونم دیرررکردو نرسید بیاد پیشم
میون همین دل اشوبیا بود ک دیدم رضا زنگ زد ک برو پژوهش واس فرم مالی من یه سوالی کن،متوجه حال بدم پشت صدای غمگینم شد
خلاصه یه ده دقیقه ای کارو ول کردمو رفتم بیرون
نمیدونین چقدرررر احساس خوشبختی بهم دس داد ،زابل نم نم باروونه هوا تووووپ
یه کم رو صندلی زیر الاچیق،رو ب ازمایشگاه نشستم و بوی خاک رو با لذت خوردم و هی به خود امیدواری دادم و بالیدم ک چقدر قوی بودم و این اخری نباید کم بیارم
پاشدم شوونه ها رو دادم بالا،لبخند بر لب ،رو به سوی ازمایشگاه
ستونو به راه کردم،فنولو لود کردم
دیدم علی و عماد اومدن،چن دقیقه ای باهم گپ زدیم و دردو دل کردن از هم اتاقیشون
خلاااصه همینجور گذشت و من به موازات ستونم،توی حیاطم قدم میزدم و بارون میخوردم
لعنتییی پررر حس خوشمزه بود
اومدم پای ستونم نشستم کتاب دختر سروان پوشکین رو تموم کردم و ساعتای هفت تصمیم گرفتیم با یگان بریم هتل ارام شام بخوریم
زدیم بیرون و رفتیم ارام
یه جمله به یاد دارم ک روانشناسی میگف مفهوم ازادی به این معنیه ک تو توی انتخابت ازاد باشی
فارغ از نتیجه درست یا غلط
اینک تو مسیولیت تصمیمت رو به دوش میکشی یعنی ازادی😊
حس ارامش این جمله برام ارزشمنده
یه بار دکتر فرستاده بود داشت یه کتابی میخوند،بخشی از یادداشت های یک روانپزشک بود
(توی مکالمم با یگان گفتمش)و درحالی ک داشتیم میترکیدیم بس خوردیم، چهارتاعکس گرفتیمو خودمونو ب خوابگاه رسوندیم
مگ میشد ازین هوا گذشت به سادگی
نمیشد
با اون همههه خستگی ،وسایلو گذاشتم نمازمو خوندم و یه خداقوتی به سرو گفتم
زدم به دل شب ،قدم زدن زیر بارون و اهنگ شاملو و نگاه ب پرده سیاه اسمونو چشمک ستاره های خوشگلش
فقط میتونم بگم خداروشکرررر
حس ناب دوست داشتن رو تجربه کردم امشب
از سوی خداییی ک زیباست و زیبا میکنه
با موزیک بی کلام پیانو به همه چیزایی ک از ذهنم میگذشتن،رنگ امید پاشیدم
ب تصمیمم برای زندگی
به احساس دوست داشتن سروتونین
به زندگی ک باید بسازم
اینم از امروز من،6اسفند1396
فقط میگم خدایا شکرت

موارد مشابه

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *